(untitled) - ABDULLAH FAQIH, M (Jurnal Online Baradha, 2013)
Karya sastra bias dideleng minangka kedadeyan social. Kedadeyan social kang digambarake ing karya sastra gegayutan karo urip bebrayan. Perkara iki mbuktekake menawa karya sastra iku gegambaran urip, saengga bias nggambarake kanyatan sajrone manungsa. Uga karya sastra minangka babagan kang nggawa makna menyang struktur intrinsik sajrone novel. Kanggo ngoceki karya sastra bias ngunakake salah sawijine teori yaiku strukturalisme minangka pengembangan saka teori murni utawa klasik. Struktur dinamik medharake karya sastra kang dadi tampilan pikiran, pandhangan, lan konsep donya saka pangripta iku kanthi nggunakake basa minangka tandha (ikonik, simbolik, lan indeksial) saka sawernane makna.